Waarom heb je überhaupt zelfs een pagina? Om je gevoelens kwijt te kunnen? Omdat je denkt dat het anoniem is? Omdat je net wilt dat mensen het wél gaan lezen?
‘t Is allemaal zo contradictoire. Zelfs al heb je maar een handvol volgers, letterlijk iedereen op het internet (dat zullen dus wel een paar miljard mensen zijn), kan het lezen. Je wilt dat iedereen je diepste gedachten leest, gedachten die je zelfs niet tegen je beste vrienden kunt vertellen.
Schreeuw om aandacht, lijkt me dus.
Al van het gezegde ‘de pot verwijt te ketel’ gehoord?
Iedereen kruipt graag in de slachtofferrol. Wie geeft er nu in godsnaam graag toe dat hij of zij de boeman is? Misschien geloof je ook heilig dat je onschuldig bent, op je pagina kan je immers ook schrijven wat je wilt, maar de realiteit ligt hier vaak ver van af.
Door slecht over iemand anders te praten, laat staan voor een groot publiek, zak je alleen maar lager.
Dit is hetgeen wat me hieraan begint te storen. Aan deze pagina; Aan heel het sociale media gebeuren. Daarom dat dit mijn laatste post ooit zal zijn. Ik ben te oud om nog met dit kinderachtig spelletje mee te spelen. Have fun you misunderstood fragile special little snowflakes.
PS: Ik ben nu gelukkiger dan ooit. Geen onnodig drama meer door anderen.